Monolog Jiwa – Doa Seorang Hamba
Terima kasih Ya Allah.
Terima kasih kerana Engkau masih mengetuk pintu hati hamba-Mu ini, walaupun sering kali aku lalai dan terleka dengan dunia yang sementara.
Terima kasih kerana masih memberi peluang untuk aku kembali bersujud kepada-Mu, walau berkali aku jatuh dalam khilaf yang sama.
Sesungguhnya aku hanyalah insan yang jauh, jauh dari-Mu dalam banyak keadaan, namun tetap merindukan rahmat-Mu yang tidak pernah putus.
Aku ini hamba yang sering tersasar, masih belajar mencari jalan pulang menuju-Mu, walau langkahku perlahan dan penuh dosa yang membebani jiwa.
Tuntutlah aku Ya Allah. Peganglah hatiku yang lemah ini, jangan biarkan aku tenggelam dalam lalai yang panjang.
Bimbinglah aku, walau aku sering lupa untuk kembali, kerana aku tahu… tanpa-Mu, aku bukan siapa-siapa.
“Setiap jiwa yang pulang, tidak pernah sia-sia di sisi Tuhan.”
0 Comments:
Catat Ulasan